Νιώθω πολύ όμορφα σήμερα. Ο καιρός πάντα με επηρεάζει και τώρα που έχει τόσο υπέροχο καιρό, έχω κι εγώ τόσο υπέροχη διάθεση...
Νιώθω και λίγο ευάλωτη σήμερα. Έχω μελαγχολήσει λίγο, από ένα κόμικ που διάβασα. Όπως όταν ερωτεύεσαι και έχεις αυτό το συναίσθημα ανυπομονησίας και προσμονής και ταυτόχρονα φόβου και ανασφάλειας για το τι θα συμβεί αύριο. Αισιοδοξία και απαισιοδοξία μαζί. Μανίκι η υπόθεση..
Νιώθω και πολύ μόνη μου. Οι αδερφές μου μου λείπουν πιο πολύ αυτή τη στιγμή, αλλά αυτό αλλάζει κάθε τρεις και λίγο.. Μία μου λείπει κάποιος, μία κάποιος άλλος.. Έτσι, απλά. Αυτό.
Πήγα στη σχολή σήμερα, όπως κάθε πρωί.. Τα πράγματα συνεχίζουν να είναι απελπιστικά μονότονα. Απορώ πώς στο διάολο γίνεται να είμαι το μόνο άτομο σ'αυτή τη σχολή που δεν το ενδιαφέρει να κουραστεί λίγο παραπάνω αν πρόκειται για μία βόλτα, ένα καφέ, μία ταινία, μία έκθεση... Γιατί όλους το μόνο που τους νοιάζει είναι πώς θα ξεκουραστούν και πώς θα ξυπνήσουν το πρωί?? Τι μαλάκες. Περιμένετε έτσι. Να περάσουν γρήγορα αυτά, τα καλύτερά σας χρόνια, να τελειώνετε! Εντάξει, ίσως τα καλύτερα χρόνια δεν είναι αυτά. Ίσως τα καλύτερα έρχονται όταν αρχίσεις να βγάζεις τα δικά σου χρήματα και έχεις τη δουλειά σου και το σπίτι σου. ΑΛΛΑ ΠΑΛΙ! Είμαστε 18 χρονών γαμώτο μου. Δεν είμαστε παππούδες.
Χρειαζόμαστε αλλαγή λοιπόν. Πρώτο στάδιο: Παραδεχτείτε το!!
Καλό υπόλοιπο εξαμήνου.
Θέλω το μαγιό μου και μία παραλία..
Όχι, στο κάμπιγκ θέλω να πάω. Ήλιο έχω και στην αυλή.
Θα πάρω καινούργιο μαγιό όμως. Δεν πάει άλλο μ'αυτό το "θαλασσί της θάλασσας κι όλο το μπλε του χάρτη". Αυτό το μαύρο από τα H&M ό,τι πρέπει είναι.
Πάλι έβαλα τα κλάματα σήμερα. Μου σπάει τα νεύρα που δεν μπορώ να είμαι σπίτι ενώ γίνονται τόσο σημαντικά πράγματα. Θέλω να είμαι κοντά στην οικογένειά μου και δεν μπορώ. Κωλοαθήνα. Μισώ να σκέφτομαι ότι θα είμαι μακρυά τους από δω και πέρα. Και μισώ το ότι ενώ ξέρω ότι έτσι νιώθουν κι εκείνοι, κανένας τους δεν το λέει. Ειδικά η αδερφή μου. Ειδικά εκείνη. Που πριν φύγω είμαστε τόσο κοντά. Και τώρα τίποτα. Ούτε ένα τηλέφωνο χωρίς λόγο. Ούτε ένα τι κάνεις. Τόσο βουτηγμένοι όλοι στην καθημερινότητα, που ούτε να σηκώσουν λίγο το κεφαλάκι τους.
Και τώρα, άκουσα μερικά καλά νέα, μίλησα με ένα φίλο από πατρίντα και όλα ήρθαν στα ίσια τους!!
Άμα τη θέλεις, απλά πες της το!! Τι περιμένεις? Να της έρθει φλας?? Άντρες!!!
Προσοχή στους ελεγκτές εισιτηρίων! Είναι κακά πλάσματα! Ούτε οι μπάτσοι δεν είναι έτσι..
Τι μπέρδεμα στο κεφάλι μου? Ντανταϊσμός παιδάκι μου. Τώρα την έπιασα την έννοια.
Πέμπτη 15 Απριλίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου